بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

بنام خداى رحمان رحيم

وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ

نوح ما را ندا كرد، بهتر جواب دهنده‌ايم.

وَ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

او و خانواده‌اش را از اندوه بزرگ نجات داديم.

وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ

ذريه او را باقى مانده‌ها قرار داديم.

وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

دعوت او را در آيندگان بر او باقى گذاشتيم.

سَلامٌ عَليٰ نُوحٍ فِي الْعالَمِينَ

سلام بر نوح در ميان مردمان.

إِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

ما نيكوكاران را بدينسان پاداش مى‌دهيم.

إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

او از بندگان مؤمن ماست.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

سپس آخر مانده‌ها را غرق كرديم.

وَ إِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْراهِيمَ

ابراهيم از شيعه نوح است.

إِذْ جاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

ياد آر كه با قلبى سالم به طرح پروردگارش آمد.

إِذْ قالَ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ ما ذا تَعْبُدُونَ

ياد آر كه به پدرش و قومش گفت چه چيز را بندگى مى‌كنيد؟

أَ إِفْكاً آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ

آيا به دروغ خدايانى جز خدا قصد مى‌كنيد؟

فَما ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ

گمان شما به خداى جهان چيست؟

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

به ستارگان نگاه كرد.

فَقالَ إِنِّي سَقِيمٌ

گفت: من مريضم.

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ

پشت‌كنان از او رو گرداندند.

فَراغَ إِليٰ آلِهَتِهِمْ فَقالَ أَ لا تَأْكُلُونَ

به سوى معبودهاى آنها رفت و گفت آيا نميخوريد؟

ما لَكُمْ لا تَنْطِقُونَ

چرا سخن نمى‌گوئيد؟

فَراغَ عَلَيْهِمْ ضَرْباً بِالْيَمِينِ

بر آنها رفت و با دست آنها را مى‌زد.

فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

مردم شتابان رو به ابراهيم كردند.

قالَ أَ تَعْبُدُونَ ما تَنْحِتُونَ

گفت: آيا عبادت مى‌كنيد به آنچه مى‌تراشيد؟

وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ وَ ما تَعْمَلُونَ

خدا شما و آنچه را كه مى‌كنيد آفريده است.

قالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْياناً فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ

گفتند براى او بنائى بسازيد و او را در آتش بزرگ بياندازيد.

فَأَرادُوا بِهِ كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الْأَسْفَلِينَ

به او قصد حيله كردند، مغلوبشان گردانديم.

وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِليٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ

گفت: من به سوى پروردگارم مى‌روم حتما هدايتم مى‌كند.

رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

خدايا فرزندى از نيكوكاران بر من عطا كن.

فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَلِيمٍ

پسرى بردبار را به او مژده داديم.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ يا بُنَيَّ إِنِّي أَريٰ فِي الْمَنامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ ما ذا تَريٰ قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

چون با پدرش بجوانى رسيد، ابراهيم گفت: فرزند عزيزم من در خواب مى‌بينم كه تو را ذبح مى‌كنم، به بين چه نظرى دارى؟ گفت: پدرم آنچه را كه مأمور هستى بكن انشاء الله. مرا از صبر كنندگان مى‌يابى.

فَلَمَّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ

چون هر دو تسليم شدند و او را بر پيشانى به خاك گذاشت.

وَ نادَيْناهُ أَنْ يا إِبْراهِيمُ

و ندايش كرديم كه اى ابراهيم.

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا إِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

حقا كه خوابت را خوب عمل كردى، ما نيكوكاران را بدينسان پاداش مى‌دهيم.

إِنَّ هٰذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ

حقا كه اين امتحان آشكارى است.

وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

و قربانى بزرگ را از او عوض داديم.

وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

و دعوت او را در آيندگان بر او باقى گذاشتيم.

سَلامٌ عَليٰ إِبْراهِيمَ

سلام از ما بر ابراهيم.

كَذٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

بدينسان نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم.

إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

او از بندگان مؤمن ما بود

وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ

ولادت اسحاق را به او مژده داديم كه پيامبرى از صالحان خواهد بود.

وَ بارَكْنا عَلَيْهِ وَ عَليٰ إِسْحاقَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِما مُحْسِنٌ وَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ

بر او و بر اسحاق بركت گذاشتيم و از نسل آن دو نيكوكار و آشكارا ظالم به نفس هست.

وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَليٰ مُوسيٰ وَ هارُونَ

حقا كه به موسى و هارون عنايت كرديم‌

وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

آن دو و قوم آنها را از غصه بزرگ نجات داديم.

وَ نَصَرْناهُمْ فَكانُوا هُمُ الْغالِبِينَ

آنها را يارى كرديم تا پيروز شدند.